Jæja, mikið var nú gaman að lesa í gegnum gömlu færslurnar mínar og skyggnast inn í hugarheim FortíðarMaríubjöllu.
Ég hugsa að ein ástæðan fyrir því að ég hætti að blogga í fyrra var að stuttu eftir seinustu færsluna fór allt í köku – bókstaflega! Ég hætti að hreyfa mig, datt í sukk og fór öll í vitleysu þarna úti. Þótt ótrúlegt megi virðast þyngdist ég bara um 4 kíló en að á móti kemur að hreyfingarleysið gerði það að verkum að allir vöðvar rýrnuðu svo ég varð öll slöpp og ógeðsleg líka, svo eins og ég hef áður sagt segja kílóin kannski ekki mikið miðað við ástandið á mér þegar ég mætti aftur á klakann um jólin.
77 kíló var talan þegar verst lét, takk fyrir og góðan daginn.
Sem betur fer var ég farin að þrá að hreyfa mig og komast í form svo að eitt af því fyrsta sem ég gerði var að kaupa kort í ræktina og var dugleg að mæta. Kílóin mjökuðust hægt og bítandi af og um vorið var ég 6 kílóum fátækari og leit mun betur út.
En svo kom sumarið með allar sínar freistingar, grillveislur og bjór hverja helgi og sólböð þess á milli. Ég hélt þó áfram að mæta í ræktina nokkrum sinnum í viku, enda var það algjörlega orðin rútína hjá mér núna og orðið alveg ómissandi, en vigtin stóð í stað og mér fannst ekkert vera að gerast allt sumarið.
Um haustið fór ég að taka mig aðeins meira á, mætti oftar í ræktina og reyndi að hugsa um mataræðið, en þrátt fyrir það var ég sífellt að rokka milli 70 og 71 kíló, og þannig er staðan í dag.
Nú ætla ég að gera enn eina tilraunina til að taka mig á. Ég held að það að skrifa hugsanir sínar svona niður eigi eftir að hjálpa svo ég ætla að vera dugleg að blogga hvort sem einhver fylgist með eða ekki, þetta verður aðallega fyrir mig, en auðvitað er það visst spark í rassinn að vita að einhver sé að lesa svo þið megið endilega láta mig vita af því
Ég hef þetta ekki lengra í bili þar sem ég vildi bara aðeins fara yfir liðið ár núna, en á morgun skal ég koma með nýja færslu um daglega rútínu og hvað þarf að bæta
-Maríubjalla